W dawnych czasach domy wyglądały zupełnie inaczej niż te dzisiejsze, zaspokajały jedynie podstawowe potrzeby. Niegdyś ludzie zamieszkiwali jaskinie lub szałasy, w których nie było nawet mowy o większej liczbie osobnych pomieszczeń. Fakt, że było się gdzie schować przed kapryśną pogodą i niebezpieczeństwami natury, był już i tak niebywałym luksusem. W starożytności zaczęły pojawiać się już budynki wieloizbowe, wznoszone z ręcznie lepionych cegieł z gliny, osuszanych promieniami słonecznymi. We wczesnym średniowieczu w Europie chrześcijańskiej dom mieszkalny zastępowały warowne zamki pełniące funkcje ochronne przed najeźdźcą. Wtedy też zamieszkiwano drewniane chaty, które szczególnie chętnie wznoszono na terenach chronionych przez naturę, w lasach. Później zaczęto wznosić domy o drewnianej konstrukcji szkieletowej, które następnie zostały wyparte przez budowle murowane. W renesansie i baroku królowały coraz to bardziej udoskonalane, przybierające coraz ciekawsze kształty, bogato zdobione i coraz bardziej funkcjonalne kamienice. Zabudowa warowna również uległa zmianom, zaczęła zmieniać się w piękne pałace i szlacheckie dworki. Domy współczesne to budynki jednorodzinne lub wielorodzinne. Wśród tych drugich wyróżniamy przede wszystkim dzisiejsze bloki mieszkalne, które w większych zgrupowaniach tworzą osiedla. Funkcje mieszkalne pełnią także hotele, koszary oraz internaty.
Copyright @ 2011 Rodzina na swoim