Czasami zastanawiam się, czy ludzie, którzy żyją samotnie, nie chcą zmienić swojego życia? Pewnie jest taka część osób, która czuje się z tym dobrze, ale jakaś cząstka, przypuszczam, że cierpi. Czasami stracimy wszystko co najcenniejsze i nie umiemy sobie z tym poradzić. Zostajemy sami w zimnych, czterech ścianach i wspominamy czas, kiedy cały dom tętnił życiem. Dom bez ludzi, beż szczebiotu małych dzieci jest martwy. Choćby był najpiękniej urządzony to bez ludzi ,jest jak bez duszy. To człowiek napełnia go życiem, nadaje mu uczuć, wyrazu. A dom daje nam wtedy poczucie przynależności i bezpieczeństwo. Staje się przystanią, gdzie czekają bliskie osoby. Przytulne i ciepłe wnętrza dają nam spokój i ciepło. Dom i człowiek funkcjonują ze sobą w idealnej symbiozie, pod warunkiem, że jest między nimi uczucie. Ciepłe wspomnienia związane z danym miejscem, to jak część wyposażenia domu. Przywołują na twarzy uśmiech, albo łzę. Najgorsza jest obojętność. To wtedy właśnie wkrada się samotność i brak chęci do życia. Odczuwamy jedynie smutek. Nie pozwólmy na to, aby w nasze życie wkradła się obojętność i brak dalszych celów do życia. Dbajmy o to, aby nasz dom był oazą dla wszystkich, którzy tego potrzebują, a znów wróci do niego dobra energia i ciepło. To ludzie tworzą dom, jego atmosferę i wspomnienia. Stwórzmy taki przytulny kąt, o jakim zawsze marzyliśmy, bo wszystko jest wyłącznie w naszych rękach.
profesjonalne sprzątanie warszawa - mieszkania, domy, biuraCopyright @ 2011 Rodzina na swoim